DODRUK 1000 języków stanowi językową podróż po świecie i przybliża źródła, wzajemne powiązania, cechy i różnorodność naszych języków. Obejmuje wszystkie języki światowe, w tym główne języki każdego z regionów oraz języki mniejszościowe, omawia też języki zagrożone i wymarłe. Na świecie używanych jest ponad 6000 języków, a liczebność ich użytkowników waha się od setek milionów do jednej czy dwóch osób. Wszystkie posiadają bogate słownictwo opisujące otoczenie, czynności, myśli i uczucia osób, które się nimi posługują. W tej bogato ilustrowanej i przystępnej dla czytelnika książce grupa naukowców przedstawia bogactwo i różnorodność języków. Są one uporządkowane według regionów, a każdy artykuł główny zawiera informacje o ilości użytkowników, zasięgu terytorialnym, powstaniu i rozwoju oraz charakterystycznych cechach języka. Dwa obszerne rozdziały zostały poświęcone językom zagrożonym i wymarłym, a bogaty dodatek z mapami ilustruje rozmieszczenie grup językowych. Językoznawcy szacują, że do 2050 r. połowa naszych języków wymrze, więc jest to najlepszy moment na zapoznanie się z bogactwem, złożonością i pięknem ludzkiego języka. Każdy czytelnik – nawet specjalista zajmujący się lingwistyką - znajdzie w książce wiele interesujących i czasem zupełnie nieznanych informacji. Dowiemy się na przykład, gdzie stosowane są takie języki jak amharski i oromo, z których każdy jest używany przez 22 mln osób, albo na jakie języki rozpadł się język serbsko-chorwacki po podziale Jugosławii na sześć niepodległych państw – nie tylko na serbski i chorwacki, ale też i na bośniacki, a dodajmy do tego, że w ostatnim czasie (czego już autorzy nie zdążyli uwzględnić) pojawiła się koncepcja wyodrębnienia języka czarnogórskiego. Z pewnością wiele mało znanych informacji znajduje się też w rozdziale poświęconym językom wymarłym – nie tylko łacinie, etruskiemu czy egipskiemu lub etiopskiemu, ale też językowi arkadyjskiemu lub ubychijskiemu, a nawet językowi o wdzięcznej nazwie czibcza, który był używany na środkowych wyżynach Kolumbii. Publikacja ukazała się pod redakcją Petera K. Austina, kierownika katedry Terenowych Badań Językoznawczych oraz dyrektora Akademickiego Programu na Rzecz Języków Zagrożonych w Szkole Studiów Orientalnych i Afrykańskich na Uniwersytecie w Londynie.